Kurulu Kelimesinin Kökü: Kayseri’de Bir Defter Sayfasında Başlayan Hikâyem
Kayseri’de yaşadığım yirmi beş yıllık hayatımda bazı kelimelerin insanın içine dokunduğunu fark ettim. Bazen bir kelime, yıllardır sakladığımız bir anıyı ortaya çıkarıyor; bazen de kendimizi anlamamız için küçük bir kapı açıyor. Ben her akşam birkaç satır da olsa günlük yazan biriyim. Defterimin sayfalarında yalnızca yaşadıklarımı değil, hissettiklerimi de saklarım. Çünkü bazı duygular anlatılmadığında insanın içinde ağırlaşıyor.
Geçen kış, soğuk bir Kayseri akşamında eski defterlerimi karıştırırken karşıma yıllar önce yazdığım bir cümle çıktı: “Hayatımın düzeni kurulu gibi görünse de içimde hâlâ cevap bekleyen sorular var.”
Bu cümleyi okuyunca uzun süre düşündüm. Özellikle “kurulu” kelimesi dikkatimi çekti. O gün kendi kendime sordum: “Kurulu kelimesinin kökü nedir?” Belki basit bir dil bilgisi sorusuydu ama benim için o an bambaşka bir anlam taşıyordu. Çünkü bir kelimenin kökünü araştırırken aslında kendi hayatımın da köklerine inmeye başlamıştım.
Bir Kelimenin Peşinden Giden Bir Akşam
Pusulaajans okuyucularına özel bu yazımızda “Kurulu kelimesinin kökü” hakkında pratik bilgiler sunuyoruz.
O akşam odamda yalnızdım. Pencereden baktığımda Kayseri’nin sessiz sokaklarını, uzakta parlayan ışıkları görüyordum. Masamın üzerinde kahvem, yanımda yıllardır tuttuğum günlüklerim vardı. İçimde garip bir his oluşmuştu. Bir yandan geçmişimi hatırladığım için hüzünlüydüm, diğer yandan küçük bir keşfin heyecanını yaşıyordum.
“Kurulu” kelimesi aslında “kurmak” fiilinden türemiştir. Kelimenin kökü “kur-” şeklindedir. “Kurmak” bir şeyi oluşturmak, meydana getirmek, düzenlemek anlamlarına gelir. “Kurulu” ise kurulmuş, oluşturulmuş, düzenlenmiş anlamında kullanılan bir kelimedir.
Bu bilgiyi öğrendiğimde sadece bir dil bilgisi kuralını öğrenmiş gibi hissetmedim. Sanki kendi hayatıma başka bir pencereden bakmaya başladım. Çünkü insan da zaman içinde kendini kuruyor. Düşüncelerini, hayallerini, korkularını ve umutlarını bir araya getirerek kendi dünyasını oluşturuyor.
Hayal Kırıklıklarıyla Kurulan Bir Hayat
Yirmi beş yaşına gelene kadar hayatımın birçok kez değiştiğini gördüm. Çocukken kurduğum hayallerle bugün sahip olduğum düşünceler arasında büyük farklar var. Bazı zamanlar kendimi başarısız hissettim. Bazı kapılar yüzüme kapandı, bazı insanlar hayatımdan sessizce çıktı.
Özellikle birkaç yıl önce yaşadığım bir hayal kırıklığını hâlâ hatırlarım. Çok istediğim bir hedef için uzun süre çalışmıştım. Günlerce uğraştım, geceleri planlar yaptım. Sonuç beklediğim gibi olmadığında büyük bir boşluğa düştüm. O günlerde sanki bütün düzenim bozulmuştu. Kendime “Ben neyi yanlış yaptım?” diye defalarca sordum.
Ama zaman geçtikçe şunu fark ettim: İnsan bazen yeniden kurulmak için önce dağılmak zorunda kalıyor. Eski düşüncelerim yıkıldıkça yeni fikirler oluştu. Kendimi daha iyi tanımaya başladım. Kırgınlıklarımın, korkularımın ve beklentilerimin bana bir şeyler öğrettiğini gördüm.
Kurulu Bir Düzenin İçindeki Sessiz Değişimler
Bir gün annemle mutfakta otururken bu kelime üzerine konuşmaya başladım. Ona “Kurulu kelimesinin kökü kurmakmış” dediğimde gülümsedi. Bana, “İnsan da hayatını kurar ama bazen fark etmez” dedi.
Bu cümle beni çok etkiledi.
Gerçekten de öyleydi. Her sabah kalkıp yaptığımız küçük şeyler bile hayatımızı kuran parçalar değil miydi? İçtiğimiz kahve, yazdığımız birkaç cümle, sevdiğimiz insanlarla yaptığımız konuşmalar, geleceğe dair kurduğumuz hayaller… Hepsi bizi oluşturan küçük taşlardı.
O gün günlüğüme uzun bir not yazdım:
“Ben hâlâ kendimi kurmaya devam ediyorum. Belki hayatım tamamen hazır değil, belki bazı eksiklerim var ama her deneyim beni biraz daha şekillendiriyor.”
Bu cümleyi yazarken içimde büyük bir umut vardı. Çünkü geçmişte yaşadığım zorluklara rağmen hâlâ ilerleyebildiğimi hissediyordum.
Kelimenin Anlamından Hayatın Anlamına
Bazen günlük hayatta kullandığımız kelimelerin ne kadar derin anlamlar taşıdığını fark etmiyoruz. “Kurulu” kelimesi de bunlardan biri. Sadece bir sıfat gibi görünse de arkasında “kurmak” gibi güçlü bir eylem vardır.
Kurmak; emek vermektir. Bir şeyin ortaya çıkması için çaba göstermektir. Bir ev kurmak, bir hayal kurmak, bir düzen kurmak, bir gelecek kurmak…
Benim için bu kelimenin en güzel tarafı, içinde hareket barındırmasıdır. Çünkü “kurulu” dediğimiz şey aslında geçmişte yapılan bir emeğin sonucudur. Bugün sahip olduğumuz birçok şey, dün verdiğimiz küçük kararların sonucudur.
Kayseri’deki küçük odamda bu kelimeyi düşünürken kendimi daha sakin hissettim. Geçmişte yaşadığım hayal kırıklıkları artık eskisi kadar ağır gelmiyordu. Çünkü onların da benim hikâyemin bir parçası olduğunu anlamıştım.
Defterimde Kalan Bir Hatıra
Birkaç hafta sonra aynı defteri tekrar açtım. Önceki sayfalarda yazdığım endişeleri, korkuları ve kararsızlıkları okudum. O satırlardaki kişiyle bugünkü halim arasında fark vardı.
Eskiden her şeyin hemen yoluna girmesini bekliyordum. Şimdi ise bazı şeylerin zamanla oluştuğunu biliyorum. Bir bina nasıl sağlam temeller üzerine kuruluyorsa, insanın karakteri de yaşadıkları üzerine kuruluyor.
Bazen hâlâ korkuyorum. Gelecekle ilgili belirsizlikler beni düşündürüyor. Bazen kendimi yetersiz hissettiğim anlar oluyor. Ama artık bu duyguların beni durdurmasına izin vermiyorum.
Çünkü biliyorum ki hayat sürekli yeniden kurulan bir yolculuk.
Kurulu Kelimesinin Kökünü Öğrenmenin Bana Kattığı Ders
Bir kelimenin kökünü araştırırken aslında kendi iç dünyamda küçük bir yolculuğa çıktım. “Kurulu” kelimesinin kökü olan “kur-” bana sadece dil bilgisi açısından bir bilgi vermedi. Aynı zamanda hayatın nasıl şekillendiğini hatırlattı.
İnsan da bir anlamda kendi hayatını kuruyor. Aldığı kararlarla, gösterdiği çabayla, sevdiği insanlarla ve yaşadığı deneyimlerle kendine ait bir dünya oluşturuyor.
Bugün hâlâ Kayseri’de aynı sokaklardan geçiyorum. Aynı gökyüzüne bakıyorum. Ama içimde farklı bir bakış var. Artık yaşadığım her olayın beni biraz daha oluşturduğunu düşünüyorum.
Belki hayatım tamamen kurulu değil. Belki hâlâ eksiklerim, tamamlanmamış hayallerim var. Fakat artık bunun kötü bir şey olmadığını biliyorum. Çünkü insanın en güzel taraflarından biri, her zaman yeniden başlayabilmesidir.
Bir kelime bana bunu hatırlattı. “Kurulu” kelimesinin kökü olan “kur-”, aslında sadece bir kelimenin değil, bir hayatın da başlangıç noktasını anlatıyor.